CloudBees’in bağımsız olarak yürüttüğü ve 200’ü aşkın kurumsal teknoloji liderini kapsayan 2026 State of Code Abundance araştırması, yazılımda bolluk çağının bilançosunu çıkarıyor: ortalama kurumsal kod tabanının %61’i artık yapay zekâ tarafından üretilmiş veya AI desteğiyle yazılmış durumda. Rakamın yanındaki çelişki ise raporun asıl haberi: liderlerin %92’si AI üretimi kodun üretime hazırlığına güvendiğini söylerken, %81’i aynı koda bağlı üretim arızalarının arttığını bildiriyor. Kurumların öz-değerlendirme skoru 100 üzerinden 83,6 — ama AI harcamasının yalnızca üçte biri somut bir iş çıktısına bağlanabiliyor. Güven yüksek, ölçüm yok.
Bu tablo bir yazılım haberi gibi görünüyor; değil. Üretimin bollaştığı her alanda aynı desen kuruluyor: çıktı çoğaldıkça doğrulama kıtlaşıyor ve kıtlığın taşındığı yer, faturanın kesileceği yer oluyor. Daha önce yazdım — bir şey bollaştığında değer kaybolmaz, komşu kutuya geçer. Kodda komşu kutu test, yönetişim ve hesap verebilirlik; kreatif üretimde ise seçme, çerçeveleme ve yargı. Ajansların “haftada bin varyant üretiyoruz” gururu ile bu %81’lik arıza satırı aynı grafiğin iki noktası. Asıl mesele şu: %92 güven ile %81 arıza aynı ankette yan yana durabiliyorsa, ölçülen şey hazırlık değil, hazır hissetmektir — ve bolluk çağının en pahalı yanılgısı tam olarak budur.