Ne oldu. WPP’nin medya satın alma kolunda on yedi yıl çalışan Richard Foster, Kasım 2025’te haksız fesih davası açtı ve en az 100 milyon dolar tazminat istiyor. Ağustos’taki tadil dilekçesi, WPP’nin o dönem en büyük on beşinci müşterisi olan Sony’nin kendi incelemesini dosyaya taşıdı. İddiaya göre Sony, WPP’nin 2024’te Çin’deki iade havuzunda 350 milyon doları tuttuğu ve müşterilere yalnız 110 milyon dolar aktardığı sonucuna varmış. Dilekçe ayrıca GroupM’in en büyük müşterilerinin yaklaşık yüzde 62’sinin prensipal medya anlaşmasını reddettiğini ama harcamalarının aynı envanter havuzunu beslediğini öne sürüyor. WPP dilekçeleri asılsız buluyor, 26 Ağustos’ta davanın reddini ve yaptırım istedi, Foster’ın Sony raporunu nasıl elde ettiğinin açıklanmasını talep ediyor. Bunların hepsi iddia, hiçbiri kanıtlanmış değil.
Büyük resim. Tartışma, iddiaların doğru olup olmadığından raporun nasıl sızdığına kaydı. Bir aracının kazancı müşteriye gösterilebiliyorsa hizmet bedelidir, gösterilemiyorsa erişim kirasıdır. Erişim kirası, erişim ucuzladığı gün buharlaşır. Google, Meta ve Amazon self-servis panellerle reklamverene doğrudan ulaşırken, ajansların kendini savunacağı cephe faturaya yazılabilen gelir olacak.
Yönetici için: Medya ajansı sözleşmenizde iadelerin, indirimlerin ve prensipal medya kârının raporlanmasını ve denetim hakkını açıkça yazdırın.